Educa Berlin 2016 – Dag 01

Educa Berlin 2016 – Dag 01

Online Educa Berlin is de jaarlijkse hoogmis voor online leren in Europa. De driedaagse beurs bestaat uit een dag workshops en twee dagen gevuld met plenaire en kleinere sessies, workshops, demo’s en een beurs van producenten en dienstverleners in de sector. Er nemen meer dan 2000 bezoekers deel, afkomstig van meer dan 90 verschillende landen. De meeste deelnemers zijn uiteraard Europeanen, maar er zijn ook deelnemers en sprekers van de andere continenten. Daarmee is Online Educa Berlin een echt internationaal gebeuren.

Organisatorisch is Educa Berlijn steeds “af”. Dit jaar liet de wifi het helaas erg vaak afweten en was het niet afgestemd op het hedendaags gebruik. Dat zorgde voor ergernis maar ook gebrek aan interactiviteit wanneer men vroeg via twitter of polling- systemen te interageren met de spekers.

Dit jaar ging ik naar Berlijn samen met collega Bart d’Haenens. We namen deel aan verschillende sessies om met zoveel mogelijk nieuwe ideeën en inzichten huiswaarts te kunnen keren.

PLENAIRE OPENINGSSESSIE

De plenaire openingssessie in de gigantische zaal met meer dan 2000 zitplaatsen, verliep vrij geanimeerd. Een technisch audioprobleem met de echo werd snel opgelost, de toegang tot wifi was helaas problematisch.

Het debat had als titel “het eigenaarschap van leren” en werd geleid door BBC Word News nieuwsanker Nik Gowing.

eb01

Andreas Schleicher, directeur opleiding van de Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD) in Parijs. (http://www.oecd.org/edu/andreas-schleic… ) wees op het grote probleem rond de problematiek van de verbondenheid van de kansen op het verwerven en hebben van vaardigheden, en rijkdom. Maar wees tegelijk ook op het feit dat werkgevers jobs niet krijgen ingevuld terwijl zoveel mensen werkloos zijn. We moeten dringend meer geschikte vaardigheden aanleren aan studenten. In een wereld waar we niet langer spreken over “digitale” economie, maar de digitale economie intussen “de” economie is geworden en zaken als  robots en augmented reality zo snel opkomen en evolueren, hebben jongeren van vandaag onvoldoende vaardigheden om daar mee om te gaan; laat staan vaardigheden om er in de toekomst mee om te gaan. De vaardigheden die we jongeren aan moeten leren zijn net die dingen die AI (Artificiële Intelligentie) niet kan (Mindfulness, nieuwsgierigheid, ethiek, leiderschap,….

Patricia Wang is een “Global Technology Ethnographer” en mede- oprichter van Constellate Data.
Ze bestudeert en adviseert bedrijven over de patronen hoe mensen technologie gebruiken. http://triciawang.com en http://ethnographymatters.net
Voorheen werkte ze bij de Nasa aan een project waar kinderen een fotocamera is het ISS konden bedienen om er zo foto’s van te nemen van plaatsen op de aarde die ze in de klas konden gebruiken.
Het was een echt engagerende ervaring voor deze studenten om op basis van deze zelf genomen foto allerhande toepassingen als fotografie, lichtinval,… zaken aan te leren.
Wang ziet de opkomst van AI als een van de grootste veranderingen in het onderwijs. Maar waarschuwt. AI moet je zien als een soort hondentrainer die lijnen uitzet maar je weet niet altijd en niet exact hoe een hond binnen dat kader zal reageren. Zo gaf ze het voorbeeld van de eerste dagen van de foto- herkenning van Google waar zwarte medemensen werden getagt/gecatalogeerd als “gorilla”.
We zijn uitermate digitaal verbonden dezer dagen maar niet gezond sociaal verbonden. De AI algoritmes moeten worden gecounterd met een vaardigheid “perspective shifting” om in veelheid van data, van perspectief of inzicht te kunnen veranderen.
De derde spreker, Roger Schank, is CEO van Socratic Arts, een firma met als doel het ontwerp en implementeren van “learning by doing” en pleiter van verhaal- gecentreerde curricula in scholen, universiteiten en instellingen.
http://www.socraticarts.com. Tijdens zijn betoog uitte hij zich als herdenken van het onderwijssysteem in dienst van “president elect” Donald Trump. Hij was tot 2007 ook chief learning officer of Trump University.
Ietwat moedig in een zaal Europeanen waarvan een grote meerderheid – om het zacht uit te drukken – niet echt uitgesproken rechts stemt ;-). Ook interessant als achtergrond is dit artikel over de nieuwe onderwijsminister in het weekblad Knack.

Roger startte zijn betoog met een wiskundefilmpje, geïnspireerd op een hit van de popgroep Queen om aan te tonen dat het onderwijssysteem (vanuit Amerikaans oogpunt) corrupt is; we moeten als student zaken aframmelen, doen een test en zijn dan geslaagd…

Waar de eigenaar van “het leren” de onderwijsinstelling en toetsbedrijven zijn die bepalen wat geleerd moet worden. Hij gaf als voorbeeld dat goeie leerkrachten ontslagen worden omdat er op (irrelevante) testen slecht gescoord wordt. Hij wil af van centraal gestuurde curricula. Hij pleit te vertrekken van een beroep en op basis daarvan een “ervaringstraject” te laten beleven. Zet een eindpunt (eindexamen) en hoe je er komt, maakt niet uit. Hij verwees naar een rij- examen met de wagen. Doe een eindtest en toon in een rit aan wat je kan.

EERSTE SESSIE: How EdTech Solutions Ignite Inspiration

De sessie werd aangewakkerd door het gebruik van de tool Klaxoon; een “ga interactief met je publiek”- tool: https://klaxoon.com/
Op deze manier werd een woordwolk gecreëerd op basis van kernwoorden die we intypten bij de gedachte aan onderwijstechnologische oplossingen.

De eerste sessie ging over hoe onderwijstechnologische oplossingen inspiratie en passie over hun leertrajecten aan kunnen wakkeren.
De eerste spreker was Likka Meriläinen van de firma http://www.caleidon.fi/ die probeert met de app “Tuudo” studenten en Alumni wereldwijd te engageren. In Tuudo zitten uur-en examenroosters, nieuws, feeds,…in 1 app vervat. De app werd uitgerold in gans Finland waarmee elke inwoner ook zijn volledige studiegeschiedenis in 1 enkele app kan raadplegen. Momenteel uitgerold voor 10.000 actieve gebruikers.
De tweede spreker was Mark Molenaar, Chief Technology Officer bij Open Assessment Technologies (OAT) wat deel uitmaakt van TAO; het befaamde Open Source Assessment Platform for Education & Employment. http://www.taotesting.com. Het Open source bedrijf TAO biedt een open source platform voor computer gebaseerde assessments en tests. Je kan zelf je inhoud beheren en het is volledig gebaseerd op open standaarden. Het is een soort van Moodle voor assessments.
De derde spreker was Emile Comlan van de firma Novoasoft, Benin.
Hij bracht een (nu ja eigenlijk) geen sessie. Beheerste zijn laptop niet, kwam onvoorbereid en sprak onverstaanbaar Engels.
Mikkel Marfelt  uit Denemarken presenteerde de firma Labster.

labster

Labster is gespecialiseerd in het omzetten van bestaande (heel dure) lab- omgevingen naar VR (Virtuele Realiteit); toegankelijk via een VR- bril. Over het “flipped” lab; het anders in beeld brengen van wetenschapsonderwijs via Next-Generation virtuele laboratoria. http://www.labster.com/.

TWEEDE SESSIE: Flipper Stories: How Quality Videos Are Helping Educators to ‘Flip the Classroom’
In deze sessie kwamen een drietal docenten aan het woord die elk op hun manier video inzetten in hun onderwijs.

De eerste spreker was Morten Brekke van de  University of Agder – MatRIC in Noorwegen.

mort

Hij is reeds 23 jaar docent wiskunde en fysica aan de Faculty of Engineering and Science.
Bij het lesgeven is maakt hij veelvuldig gebruik van visualisatie en simulatie, Computer Aided Assessment – CAA en videolessen en kennisclips. http://www.matric.no

Hij rolde in het gebruik van video in 2010. Uit pure noodzaak werden zijn klassieke lessen live gestreamd naar andere klaslokalen omdat de instelling niet over een voldoende groot lokaal beschikte om alle studenten in onder te brengen. Nu maakt hij in een studio, voorzien van professionele camera en documentcamera kennisclips over wiskundige onderwerpen.

Hij geeft niet langer ex cathedra lessen maar laat zijn studenten elke 4 tot 6 weken samen komen voor een seminaries. Studenten zijn niet verplicht de videos te bekijken, maar het wordt hen wel ten zeerste aangeraden. De meesten blijken hun huiswerk netjes te maken.

De opnames zijn publiek toegankelijk (in het Noors). Bijvoorbeeld deze: http://www.matric.no/videos/59

Het testen achteraf doet hij via Computer Aided Assessment – CAA- tools. Daar geeft hij aan dat het zoeken naar goede vragen. Zo toetst hij zijn vragen af tav bijvoorbeeld Wolframalpha en voorkomt hij dat bij het maken van de caa, de student niet kan gaan “afkijken” op de site van Wolframalpha.

mort2
De resultaten zijn zeer bevredigend en studenten scoren hoger op het eindexamen.

 

De tweede spreker was Marie Dysgaard Christiansen van de Copenhagen School of Design and Technology uit Denemarken.
http://www.kea.dk/da/

Ze afgestudeerd als ontwerper in visuele communicatie aan de The Royal Academy of Fine Arts School of Design in 2006 en publiceerde drie kinderboeken bij de prestigieuze uitgevers Lindhardt en Ringhof.
Ze doceert grafische kunsten sinds 2007.

Zij is in 2015 begonnen met het gebruik van  video omdat ze het eens uit wou proberen. Zij vond het opnemen zelf (gewoon heel basic full screen screencasts) niet de grote uitdaging, wel de onderstaande:

mar01

Ze verwacht van haar studenten om ongeveer 30 minuten totale kijktijd voor de start van een seminarie- les te spenderen. De opnames zelf duren zelden langer dan  5 minuten.
Na het bekijken van de video’s als eerste stap, is het haar taak om in stap twee een korte inhoud en herhaling mee te geven bij de start van de face to face opvolgles.
In een derde stap vraagt ze de studenten heel kort of ze de opname inhoudelijk ok vonden en of ze alles hebben verstaan.
De vierde stap is het gebruiken van wat geleerd in de video’s in de oefeningen.
Naar het einde toe maakt ze een kleine quiz als vijfde stap.
De zesde en laatste stap is het meegeven van nieuw huiswerk.

Als resultaat van deze manier van werken ervaart ze dat ze als docent een beter inzicht kreeg in waar haar studenten mee bezig zijn.
De studenten geven aan meer gemotiveerd te zijn en ze halen betere resultaten.

Claudio Krebs, University of British Columbia, Canada
http://www.ubc.ca

Maakte video over anatomie en stelt het materiaal beschikbaar als open educational resource.

krebs

Mogelijke kostprijs was geen issue. Vooral uit respect voor de doden die hun lichaam afstonden aan de wetenschap wou de professor  opnames van hoge kwaliteit.
Ze deden beroep op professionele filmploegen, maquillage, licht,…

Het startpunt alvorens daadwerkelijk op te nemen was omschrijven van wat het doel is dat studenten dankzij die video’s bij zouden leren. En dat zo goed mogelijk te faciliteren.
De aanzet werd na een aantal brainstormsessies gegeven door een paar uitgewerkte powerpoint slides te bezorgen aan de filmploeg.
Snel werd duidelijk dat het zo niet kon. Er kwam een duidelijke scope, mensen werden ingehuurd, onderwerpen zeer duidelijk afgebakend (liefst thema’s die langer de tand des tijds konden weerstaan) en dit mondde uit in het schrijven van een scenario.

Daartoe werden veel tekeningen gemaakt en werden stukken voortdurend afgetoetst tussen lab-omgeving en het script en vice versa.
Nadien volgde de planning en de eigenlijke opname van 5 dagen.
Ook gaf ze mee dat de postproductie en het aanmaken van cartoons en animatie  erg veel tijd vergt.

kreb2

De flipped classroom opnames resulteerden in lab- sessies waar nul technologie aan de pas kwam.
Toch zijn die lab- sessies de plaatsen waar ze het echte werk ervaren en zo ook de belangrijkste leerplek voor de student.
www.neuroanatomy.ca

 

Vierde sessie: The Learning Space: Classroom Arrangement in the Digital Age

Over hoe en klaslokaal in te richten in het digitale tijdperk, geleid door Gilly Salmon
University of Western Australia. Ze is een van de wereldleiders in het denken over leerinfrastructuur en pedagogische innovatie. Ze is internationaal vermaard voor haar significante bijdragen tot online onderwijs. http://www.uwa.edu.au/people/gilly.salm…

Zijn docenten klaar voor deze verandering ? En draagt dit bij tot motivatie van de leerlingen ? In deze sessie voorbeelden van de implementatie van “future classrooms“.

klas00

De eerste spreker was Federica Oradini van de University of Westminster, UK

Ze werkt sinds 2005 in het hoger onderwijs en plant, ontwerpt en implementeert e-learning en blended courses in samenwerking met verschillende faculteiten. Ze biedt expertise in instructional design en geeft advies in pedagogische aspecten van het online aanleveren van lesmateriaal.
Na verschillende bevragingen bij zowel studenten als docenten werden in een eerste project een aantal zalen uitgerust met een budget van 6 miljoen Britse Pond. Per zal varieerde de kostprijs, maar kwam men gemiddeld aan ongeveer aan 20.000 euro per zaal voor 30 personen.

klas01

Er kwam flexibiliteit via in de eerste plaats een nieuw krachtig wifi- netwerk, nieuw meubilair, alle muren zijn beschrijfbaar (zorgt ook voor extra werk voor de onderhoudsploegen), lichten kunnen worden gedimd, akoestiek is aangepast,… Maar toch ontdekten ze snel een ontevredenheid die voortkwam uit een “skill gap”; een gebrek aan vertrouwen bij de docenten om de zalen optimaal te gebruiken.

Die hebben ze aangepakt door:

klas02

  • Na 10 minuten moet je een vraag stellen Poll Eveywhere of Padlet.
  • Reflecror2 wordt gebruikt om snel schermen van verschillende (BYOD-) toestellen te delen.
  • Mooi gelabelde connectoren
  • Docenten kregen een digital badge na het volgen van een opleiding.
  • Nieuwe docenten bekijken een video kijken waar mede docenten in getuigen. Nadien moeten ze over hun eigen ervaringen een blogpost schrijven.
  • Opmerkingen van studenten doorliepen niet de hiërarchische boom. De opmerkingen werden door acteurs in een toneel- vorm gebracht op een belangrijke directievergadering.

De tweede spreker was Wim Trooster van de  Windesheim University of Applied Sciences, Nederland.
De afgelopen 6 jaar werkt hij als onderzoeker bij de onderzoeksgroep over educatieve innovatie en IT aan de universiteit van Windesheim in Zwolle (Nederland). Er werd daar een “Lab21” opgezet rond doceren en IT. Het lab is wat vergelijkbaar met het future classroom lab van de EU in Brussel.

lab21

Lab 21 is zowel een fysieke ruimte als een community. In de fysieke ruimte hebben ze naast diverse innovatieve ICT-middelen, zoals interactieve schermen, 3-D printers, robots, een augmented reality tablet en beweeggames), computers geplaatst die geschikt zijn voor diverse grafische toepassingen. Denk bijvoorbeeld aan het maken en werken met 3D-animaties of videobewerking. De community is de groep collega’s die vraag en aanbod uitwisselen.

De derde spreker was Harri Kuusela van de Lahti University of Applied Sciences in Finland.

Aan zijn universiteit verbindt hij pedagogie met processen en technologie in zo gebruiksvriendelijk mogelijke interfaces. Voorheen was hij actief in zowel de private als publieke sector en ontwierp hij digitale oplossingen voor verschillende doeleinden. Hij is een filosoof met een master en SLO aan de universiteit van Turku. http://www.lamk.fi/english.

Hij ziet een oplossing van Bring Your Own Device (BYOD) als een soort Trojaans paard of katalysator voor educatieve verandering. Vanuit de top van de instelling werd BYOD verplicht alsook het schrappen van het aantal leslokalen met 50%. PC’s werden enkel nog voorzien is zeer gespecialiseerde omgevingen (Labo’s,…).
Gebruikte argumenten hieronder:

byod_arg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Praktisch diende ook met een heel aantal zaken rekening worden gehouden: elektriciteit en stopcontacten, WLAN, LAN en Wifi- uitbreiding, allerhande adapters, meubilair, verlichting, manier van lesgeven (veel meer flipped),…

byod_arg2

byod_arg3

Verschillende lokalen kregen verschillende functies (groepswerk, “kampvuur” of seminarie).

byod_arg4

 

De laatste sessie was The Plenary Debate: This House Believes Artificial Intelligence.
(AI) Could, Should and Will Replace Teachers

 

Dit plenair debat is telkens een van de hoogtepunten van Educa Berlijn. Het debat verloopt zoals in het Engels parlement en zorgt voor een levendige uitwissingen van visies en laat voldoende tijd om ook als publiek mee deel te nemen aan het debat. Dit jaar vond ik het debat niet zo sterk omdat de sprekers vrij snel eenzelfde richting argumenteerden.

Nu Artificiële intelligentie (AI) “slimmer” wordt en de toepassing ervan in educatie en training meer en meer voor komt, rijst de vraag hoe ver AI kan gaan. Kunnen intelligente machines werkelijk een docent vervangen ? En zou een robot beter werken ? En wat zou het effect zijn op het leren en de studenten zelf ? Is er iets fundamenteel aan doceren die menselijke interactie noodzakelijk maakt ? En nu robots sommige beroepen beginnen te vervangen, zou dat ook voor docenten gewenst zijn ?

Sprekers waren:

Christoph Benzmüller van de Vrije universiteit van Berlijn.
Doctoreerde in de computerwetenschappen. Onderzoekt theorie, implementatie en toepassing van logica, redeneersystemen, artificiële intelligentie

Donald Clark, Plan B Learning, UK

Hij is betrokken bij het consulteren en implementeren van het online leren in scholen, bedrijven en de staat. Maar hij is ook actief in film, games, web , mobiele toepassingen, MOOC’s, Oculus Rift en won talrijke bekroningen voor het design en de implementatie van online leren. Hij is vaak spreker op nationale en internationale conferenties. Bovendien is hij ook een regelmatig én controversieel blogger over online leren.
http://www.planblearning.com/Bio/

Andrew Keen, Auteur en salonFutureCast, USA
Hij is een van de meest bekende controversiële commentatoren over de digitale revolutie.
Hij is auteur van drie boeken:  Cult of the AmateurDigital Vertigo en de huidige internationale bestseller The Internet Is Not The Answer.
Hij is directeur van het innovatief Silicon Valley bedrijf salonFutureCast, de gastheer van de populaire internet chat show “Keen On”, columnist voor de CNN.
http://ajkeen.com/

Nell Watson, Founder of Poikos, Belgium
Nel is een ingenieur, ondernemer en toekomstdenker die opgroeide in Noord- Ierland.
Ze heeft interesse in filosofie en technologie. Ze doceert wereldwijd over machine intelligentie, AI filosofie, mens- machine relaties. Ze heeft een nogal ongewone carriere. Ze was 24 toen ze een postgraduaat behaalde in computerwetenschappen en ze werd later mede- oprichter van een succesvol grafitti gebrijf. In 2010 richtte ze “Poikos” op, een machine leer-gedreven “AI voor het meten van het menselijk lichaam”. Haar gepatenteerde technologie laat toe om met 2D camera’s (zoals in smartphones en laptops) accurate 3D scans te maken. Ze is tevens mede- oprichter van OpenEth, een “ethical explication engine” wat ethische heuristiek zorgt voor autonome systemen. Ze ontwerpt ook games zoals Founder Life. Het game probeert mindfulness en psychologische gewoontes aan te leren voor ondernemers die voortdurend onder werkdruk gebukt gaan. Ook schreef ze twee boeken over filosofie; het ene voor managers; het andere voor kinderen.

Deze sessie kan je hier herbekijken:

Spoiler alert: de zaal stemde tegen de stelling 😉

Bekijk zeker ook eens: http://www.wildfirelearning.co.uk/:

wildfire

Een tool (startup) die semantische Artificiële Intelligentie (AI) gebruikt om INSTANT online learning content te maken van OM HET EVEN welk document, powerpoint of video.

No comments

Leave a reply

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *